ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 1940

2014
Υπόμνημα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης προς τον πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά
Ημερομηνία: 2 Σεπτεμβρίου 2014 13:02:16


Υπόμνημα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης προς τον πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά

Παρά τις επώδυνες, συχνά, προσπάθειες και τις καλές προθέσεις για αλλαγή κλίματος, η επιχειρηματική κοινότητα εξακολουθεί να βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί. Η φορολογική λαίλαπα, η υπέρμετρη λιτότητα, η ελλιπής και συχνά ανύπαρκτη, πρόσβαση των επιχειρήσεων σε τραπεζικό δανεισμό, με βιώσιμο κόστος, έχουν αυξήσει με μαθηματική ακρίβεια τα λουκέτα στις επιχειρήσεις.

Την ίδια ώρα οι επιδόσεις στο δημοσιονομικό τομέα παραμένουν εντός στόχων, ενώ τόσο η αποκλιμάκωση των επιτοκίων των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, όσο και η ανταπόκριση ξένων επενδυτών στις κεφαλαιακές αυξήσεις των κυριότερων τραπεζών, αποτυπώνουν τη σταθερή ενίσχυση της διεθνούς εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα.

Ωστόσο ο επιχειρηματικός κόσμος γνωρίζει πολύ καλά ότι ακόμη και αν η ελληνική οικονομία εισήλθε σε φάση σταθεροποίησης, το ‘παιχνίδι’ της ανάκαμψης και για κάποιες περιπτώσεις επιχειρήσεων της επιβίωσης δεν έχει κερδηθεί.

Απαιτούνται, άμεσα, μέτρα που δεν θα βασίζονται στην ανελέητη και ευφάνταστη υπερφορολόγηση. Σε διαφορετική περίπτωση, ο κύκλος της διαρκούς ύφεσης θα είναι επαναλαμβανόμενος με θύματα μόνον επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας. Η δυναμική και διατηρήσιμη μεσοπρόθεσμα ανάπτυξη που χρειάζεται η χώρα, απαιτεί την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται στο εσωτερικό με αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης που δεν θα εκπορεύονται από τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει έναντι των εταίρων και των δανειστών της.

Δυστυχώς, η πορεία μετάβασης σε ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο καθυστερεί χαρακτηριστικά. Η μέχρι τώρα υποχώρηση της ύφεσης έχει στηριχθεί κυρίως στην αύξηση της εξωτερικής ζήτησης για υπηρεσίες, κυρίως στον τομέα του τουρισμού, καθώς και στην ελαφρά ανάκαμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης.

Τα προβλήματα που εμποδίζουν τον παραγωγικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας είναι:

-Τροχοπέδη αποτελεί η ελλιπής χρηματοδότηση. Παρά το ότι η κεφαλαιακή επάρκεια του τραπεζικού συστήματος έχει ενισχυθεί, ο ρυθμός μεταβολής της χρηματοδότησης του εγχώριου ιδιωτικού τομέα εξακολουθεί να είναι αρνητικός. Το ύψος των επιτοκίων παραμένει απαγορευτικό. Μια μεγάλη ελληνική επιχείρηση πληρώνει σήμερα για το δανεισμό της μέχρι και υπερδιπλάσιο επιτόκιο, σε σύγκριση με ανταγωνιστές της στον πυρήνα της ευρωζώνης.

-Παρά τις επιμέρους βελτιώσεις, το φορολογικό περιβάλλον στην Ελλάδα παραμένει εχθρικό για την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Ο φορολογικός συντελεστής για τα κέρδη των επιχειρήσεων συνεχίζει να είναι κατά πολύ υψηλότερος από όλες τις γειτονικές μας χώρες. Η εξοντωτική φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, η αστάθεια και η πολυπλοκότητα του συστήματος, τα λάθη, οι αστοχίες και οι συνεχείς αλλαγές στην εφαρμογή των ρυθμίσεων, λειτουργούν αποτρεπτικά στην ανάληψη κάθε δραστηριότητας. Στην Ελλάδα σήμερα, ο φορολογούμενος -και ειδικά ο επιχειρηματίας, ο επενδυτής, ο ελεύθερος επαγγελματίας- δεν ξέρει τι τον περιμένει την επόμενη ημέρα.

-Το κόστος της ενέργειας εξακολουθεί να απειλεί όχι μόνο την ανταγωνιστικότητα, αλλά και την ίδια τη βιωσιμότητα της εγχώριας βιομηχανίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο στόχος για αύξηση της συμβολής της βιομηχανίας στο 14-15% του ΑΕΠ, δεν είναι εφικτός.

-Η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν δημιουργώντας συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων, σοβαρές απώλειες στα έσοδα του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων και συνεπώς υπερφορολόγηση των συνεπών φορολογουμένων (επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων).

Για τις επιχειρήσεις, διεκδικούμε:

-Μακρόπνοη και στοχευμένη στρατηγική, για την αξιοποίηση των πόρων του νέου ΕΣΠΑ. Απαιτείται ένα ξεκάθαρο σχέδιο, που θα κατευθύνει ιδιωτικούς και δημόσιους πόρους στην επιχειρηματικότητα, στην εξωστρέφεια και στην απασχόληση. Η πολυδιάσπαση των δράσεων και η χρηματοδότηση έργων βιτρίνας, είναι λάθη που πρέπει πάση θυσία να αποφευχθούν.

-Θέσπιση του ορισμού της «εντός της κρίσης μικρομεσαίας επιχείρησης» για όσες βιώσιμες επιχειρήσεις δεν είχαν φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές πριν το 2010, ώστε να εντάσσονται αυτόματα σε όλες τις υφιστάμενες ρυθμίσεις.
 
-Οι μειώσεις των προστίμων για τις φορολογικές παραβάσεις απλά χρυσώνουν το χάπι. Όταν η επιχείρηση βρίσκεται σε δεινή θέση, είναι πολύ δύσκολο να καταβάλει οποιαδήποτε πρόστιμο. Δυστυχώς το υπουργείο Οικονομικών στην προσπάθεια του να αφυπνίσει τους λίγους, που ενδεχομένως μπορούν αλλά δεν θέλουν να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους, δημιουργεί νέο πόλο ανασφάλειας.

-Απαραίτητη είναι η μεταρρύθμιση του καθεστώτος ΦΠΑ προκειμένου όχι μόνο να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα αλλά να δοθεί ώθηση στο επιχειρείν, ειδικά στο μικρομεσαίο, μέσω της απλοποίησης του συστήματος. Το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να προχωρήσει στη θέσπιση ενός ορίου τζίρου κάτω από το οποίο δεν θα είναι υποχρεωτική η υπαγωγή σε ΦΠΑ, καθώς και στην εκκαθάριση του μητρώου των υπόχρεων σε υποβολή περιοδικών δηλώσεων και καταβολή ΦΠΑ.

-Αν και είναι ιδιαίτερα ενισχυτική για την ρευστότητα, η εξαγγελία του περί συμψηφισμό οφειλών ΦΠΑ μεταξύ ιδιωτικού τομέα και του ευρύτερου Δημοσίου, ο επιχειρηματικός κόσμος ζητά την άμεση εφαρμογή της και την επέκταση της και σε επιχειρήσεις με ανώτερο ετήσιο τζίρο από αυτόν που προβλέπεται σήμερα, δηλαδή τις 500.000 ευρώ.

Ρευστότητα-κόστος δανεισμού

Πρέπει να δοθεί το ταχύτερο δυνατόν λύση στο θέμα των «κόκκινων δανείων». Μια λύση που θα παρέχει δυνατότητες αναδιάρθρωσης σε βιώσιμους κλάδους και επιχειρήσεις, αλλά κυρίως θα συμβάλει στην ουσιαστική αποκατάσταση των συνθηκών χρηματοδότησης της οικονομίας.

Απαιτείται άμεση μείωση του κόστους δανεισμού. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μέσω των υψηλών επιτοκίων επιχειρούν να καλύψουν τις αυξημένες επισφάλειες. Το κόστος όμως αυτής της επιλογής το πληρώνουν χιλιάδες υγιείς ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες αναζητούν διέξοδο από την κρίση και λόγω ελλιπούς ρευστότητας, παγώνουν τα σχέδια τους.

Επιπλέον θα πρέπει να επανέλθει η δυνατότητα πλαφόν στις τράπεζες, προκειμένου οι επιχειρηματίες να εξυπηρετούνται καλύτερα εν μέσω της οικονομικής ανομβρίας.

Φορολογία

-Χρειάζεται μια συνολική αλλαγή νοοτροπίας. Η οποία θα αντιμετωπίζει τη φορολογία ως εργαλείο για την ανάπτυξη της οικονομίας και για την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και ευημερίας. Όχι ως εύκολη λύση για να κλείνουν οι τρύπες του προϋπολογισμού και να διατηρούνται στρεβλώσεις και σπατάλες στο δημόσιο τομέα.

-Φορολογικός συντελεστής 15% στο σύνολο των φορολογητέων κερδών για τα νομικά πρόσωπα.

-Αναβάθμιση του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, ως προς τα πρόστιμα και τους ελέγχους.

-Σταδιακή μείωση συντελεστών ΦΠΑ.

-Μείωση της προκαταβολής του φόρου εισοδήματος που, σήμερα φτάνει στο 80%, στο 50%.

-Απαλλαγή από ΦΠΑ για τις μικρές επιχειρήσεις με ετήσια ακαθάριστα έσοδα έως 25.000 ευρώ.

-Αναμόρφωση της φορολογίας ακινήτων, σε ορθολογικές βάσεις. Άρση των φορολογικών αντικινήτρων για την ανέγερση και αγορά κατοικίας, καθώς και για τα ακίνητα που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικές ή βιοτεχνικές δραστηριότητες.

-Αναστολή του πόθεν έσχες για αγορά ή κατασκευή πρώτης κατοικίας. ΕΝΦΙΑ Ο νόμος 4021/2011 εξαιρούσε πολύ ορθά από την επιβολή του ΕΕΤΗΔΕ τη βιοτεχνική και βιομηχανική δραστηριότητα. Η επιβολή του ΕΝΦΙΑ στις παραγωγικές-βιοτεχνικές επιχειρήσεις αποτελεί ένα δυσβάσταχτο χαράτσι υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι με την εξοντωτική φορολόγηση των επιχειρήσεων ούτε νέες θέσεις εργασίας δημιουργούνται ούτε η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας βελτιώνεται.

Ζητούμε να υπάρξει άμεσα μέριμνα για εξαίρεση των βιοτεχνικών επιχειρήσεων από την καταβολή του ΕΝΦΙΑ στο πλαίσιο των αλλαγών/διορθώσεων που εξετάζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Οφειλές

Τροποποίηση του σχεδίου ρύθμισης οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία με βάση και την πρόταση της ΚΕΕΕ:

- Η καταβολή των δόσεων, πέραν των τρεχουσών μηνιαίων εισφορών, σε διάστημα 51 μηνών. Το ύψος της δόσης να αυξάνεται κλιμακωτά, ξεκινώντας από το 1% της κεφαλαιοποιημένης οφειλής για το πρώτο δωδεκάμηνο και φθάνοντας στο 3%, από το τέταρτο δωδεκάμηνο και μέχρι την τελική εξόφληση.

Παράλληλα δεν θα πρέπει να συνδέεται η ρύθμιση στην οποία έχει υπαχθεί ο ενδιαφερόμενος με τις τρέχουσες οφειλές, τις οποίες ενδεχομένως λόγω αδυναμίας να μην μπορεί να τις εξυπηρετήσει.

Βήματα για την ανάπτυξη

-Απλοποίηση των διαδικασιών για την έναρξη επιχειρήσεων.

- Απλούστερες και ταχύτερες διαδικασίες έγκρισης επενδύσεων, ειδικά σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας, για την οικονομία και την απασχόληση.

- Μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις, ώστε η Ελλάδα να καταστεί ανταγωνιστική σε σχέση με τις γειτονικές της χώρες.

- Εφαρμογή ρυθμιστικών πλαισίων που καθορίζουν με σαφήνεια τους περιβαλλοντικούς όρους και τις προδιαγραφές χρήσης γης.

-Μείωση του χρόνου εκδίκασης υποθέσεων, με προτεραιότητα σε αυτές που αφορούν την αδειοδότηση σημαντικών επενδύσεων.

- Ενεργοποίηση του νόμου για τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

-Κίνητρα για την επιστροφή των άμεσων ξένων επενδύσεων. -Συστηματική και τολμηρή αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας.

-Δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στις παραμεθόριες περιοχές, με πρόβλεψη συγκεκριμένων κινήτρων για επενδύσεις αλλά και δεσμεύσεων των επενδυτών για τη στήριξη των τοπικών οικονομιών.

-Επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων.

-Μείωση του αριθμού των απαιτούμενων διαδικασιών και εγγράφων για πραγματοποίηση εξαγωγών.

-Αποφασιστικές παρεμβάσεις στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, για τη μείωση του κόστους της ενέργειας και ειδικά των βιομηχανικών τιμολογίων.

-Διαμόρφωση συνθηκών για μια πραγματικά ανταγωνιστική αγορά ενέργειας, που θα λειτουργεί προς όφελος προμηθευτών και καταναλωτών.

-Περαιτέρω απλοποίηση των διαδικασιών και μείωση του κόστους ίδρυσης επιχειρήσεων.

-Αποτελεσματικότερη καταπολέμηση του παρεμπορίου και σύσταση Ειδικού Σώματος Δίωξης.

Λιμάνι Θεσσαλονίκης

To λιμάνι της Θεσσαλονίκης μπορεί και πρέπει να αποτελέσει έναν από τους βασικούς αναπτυξιακούς πυλώνες για την πόλη, ωστόσο για να μπορεί να διεκδικεί με αξιώσεις αυτόν τον ρόλο απαιτούνται ιδιωτικές επενδύσεις.

Μέχρι σήμερα έχουμε αναλωθεί σε συζητήσεις και καλές προθέσεις, οι οποίες, όμως, δεν είχαν κάποιο αποτέλεσμα. Πριν, λοιπόν, να είναι πολύ αργά θα πρέπει το λιμάνι να αξιοποιηθεί πάση θυσία, ώστε να επιταχυνθούν οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΟΛΘ.

Είναι δεδομένο ότι οι επενδυτές με τεχνογνωσία θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τη σημαντική γεωστρατηγική θέση του λιμανιού. Προτεραιότητά μας θα πρέπει να είναι το λιμάνι της Θεσσαλονίκης να αναπτυχθεί ως διαμετακομιστικό κέντρο και να αποκτήσει στρατηγικό ρόλο στην ενίσχυση των ελληνικών επιχειρήσεων.

Μετρό

Επανειλημμένως έχουμε κρούσει το κώδωνα του κινδύνου για τις αξιομνημόνευτες καθυστερήσεις στην κατασκευή του μετρό, αλλά και για τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει η παρατεταμένη αργοπορία για τους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε δρόμους όπου εκτελείται, με ρυθμούς χελώνας, το έργο.

Θα πρέπει κάποια στιγμή να μπει ένα τέλος στο μακροχρόνιο εργοτάξιο, με την ολοκλήρωση του έργου, καθώς οι μόνοι ζημιωμένοι είναι οι επιχειρηματίες, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Θεσσαλονίκης.

Επιμελητηριακός Θεσμός

Ο επιμελητηριακός θεσμός έχει λόγο ύπαρξης και μάλιστα άκρως σημαντικό. Είναι αδήριτη η ανάγκη απόσυρσης της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που προαναγγέλλει το θάνατο των επιμελητηρίων το 2015.

Η ρύθμιση για την κατάργηση της υποχρεωτικής εγγραφής στα Επιμελητήρια από το 2015 είναι το επιστέγασμα ενός ιδιότυπου διωγμού, που έχει ξεκινήσει εδώ και μια τετραετία περίπου, με τα σχέδια περί υποχρεωτικών συνενώσεων και συγχωνεύσεων. Εάν στερηθούν τη μοναδική πηγή εσόδων τους, τα Επιμελητήρια θα κλείσουν.

Ωστόσο, οι υπηρεσίες που προσφέρουν στα μέλη τους, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καταργηθούν. Κατά συνέπεια, κάποιος φορέας θα πρέπει να αναλάβει το συγκεκριμένο έργο. Εάν τα Επιμελητήρια εκλείψουν με τη σημερινή τους μορφή, θα πρέπει να δημιουργηθούν την επόμενη ημέρα, νέοι, κρατικοί φορείς, οι οποίοι θα επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό. Επομένως, θα υπάρξει στην περίπτωση αυτή πρόσθετο δημοσιονομικό κόστος, ενώ το όφελος για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων θα είναι αμελητέο.

Μέσα στη λαίλαπα που βιώνουμε πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η χώρα δεν θα πρέπει να προχωρήσει σε καταργήσεις φορέων που στους κόλπους τους έχουν τον επιχειρηματικό κόσμο, ο οποίος αποτελεί τον αναπτυξιακό πυλώνα της χώρας.

Ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα μπορεί και θέλει να ανταποκριθεί στην πρόκληση της οικοδόμησης μιας βιώσιμης και δυναμικής οικονομίας.

Αυτό που ζητούμε είναι προϋποθέσεις και ευκαιρίες για δημιουργία.