ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 1940

2013
Yπόμνημα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης προς τον υφυπουργό Ανάπτυξης Νότη Μηταράκη
Ημερομηνία: 11 Απριλίου 2013 14:08:41


H επιχειρηματική κοινότητα έχει εξαντλήσει, πλέον, τις αντοχές της. Καθημερινά ζούμε με την αγωνία του αναπάντεχου και της αβεβαιότητας, αν και πότε θα ληφθούν νέα επώδυνα μέτρα, αλλά και πως θα αντιμετωπίσουμε τον κυκεώνα των προβλημάτων που ούτως ή άλλως έχουμε μπροστά μας.
 
Η πολιτική που ακολουθείται, ελέω και της τρόικας, με τις συνεχείς αυξήσεις φόρων και τελών επί δικαίων και αδίκων, την συνεχώς διογκούμενη αύξηση των λουκέτων στις επιχειρήσεις, την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, την έλλειψη ρευστότητας και της ανύπαρκτης πλέον ζήτησης δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.

Ενδεικτικά της ζοφερής κατάστασης που επικρατεί είναι τα στοιχεία για τις εγγραφές –διαγραφές από τα μητρώα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Μέσα σε τρεις μήνες κατέβασαν ρολά 602 βιοτεχνίες της πόλης, περίπου 6,5 επιχειρήσεις καθημερινά, όταν εγγραφή έκαναν μόλις 210. Είναι δεδομένο ότι μόνο η επιστροφή της χώρας σε αναπτυξιακούς ρυθμούς, μπορεί να καθησυχάσει τις αγορές, να δημιουργήσει εμπιστοσύνη στους δανειστές ότι οι απαιτήσεις τους θα ικανοποιηθούν, και να δημιουργήσει τα αναγκαία πλεονάσματα για την πιστή τήρηση των υποχρεώσεών της. Ωστόσο το μέγα ζητούμενο είναι ο τρόπος με τον οποίο θα επιστρέψουμε στην ανάπτυξη, όταν το μόνο το οποίο ακολουθείται είναι ένα εντατικό πρόγραμμα λιτότητας.

Πρέπει να αντιληφθούμε πριν να είναι πολύ αργά ότι προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί, όχι μόνο στη μείωση των ελλειμμάτων, αλλά στην επανεκκίνηση της οικονομίας. Διαφορετικά δεν μπορούμε να έχουμε μέλλον, οι οποίες δε προσπάθειες έχουν γίνει μέχρι σήμερα, θα πάνε χαμένες. Έστω και την ύστατη στιγμή οι αποφασιστικές δράσεις για την ανάπτυξη πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητα για τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν ώστε να βγει η χώρα από την παρατεταμένη ύφεση.

Στο πλαίσιο των προσπαθειών της κυβέρνησης καταλυτικό ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν τα επιμελητήρια, που γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα της επιχειρηματικής κοινότητας και είναι σε θέση να προτείνουν σειρά, υλοποιήσιμων μέτρων, προκειμένου η χώρα να καλύψει το χαμένο έδαφος και να ξαναβρεί τον αναπτυξιακό της βηματισμό.

Θεσμικά θέματα των επιμελητηρίων

Ο ρόλος των επιμελητηρίων

Τα επιμελητήρια, έδειξαν ότι μπορούν να λειτουργούν ως οι φυσικοί εκφραστές των επιχειρήσεων αλλά και ως οι πλέον αξιόπιστοι σύμβουλοι και συνεργάτες της Πολιτείας. Πάντα, μακριά από σκοπιμότητες, υπηρετούν το συμφέρον των μελών τους εναρμονιζόμενα με τις ανάγκες της τοπικής αλλά και ευρύτερα της εθνικής μας οικονομίας. Σ΄ αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές για τη χώρα μας τα επιμελητήρια αποδεικνύουν για μία ακόμη φορά ότι λειτουργούν υπεύθυνα και παραγωγικά. Τα επιμελητήρια, με το δεδομένο της οικονομικής και διοικητικής τους αυτοτέλειας, έχουν όλα εκείνα τα πλεονεκτήματα που τους επιτρέπουν να λειτουργούν χωρίς να επιβαρύνουν στο παραμικρό τον κρατικό προϋπολογισμό, αφού δεν επιχορηγούνται από αυτόν, διατηρώντας παράλληλα και τη διοικητική τους αυτοτέλεια αφού οι διοικήσεις τους εκλέγονται από τα μέλη τους. Τώρα είναι η κατάλληλη ώρα για να διευρυνθούν οι αρμοδιότητες των επιμελητηρίων, προκειμένου να προσφέρουν μεγαλύτερο εύρος υπηρεσιών προς τα μέλη τους και την επιχειρηματική κοινότητα ευρύτερα.

Αδειοδοτήσεις

Η ενίσχυση του θεσμού των επιμελητηρίων με την εκχώρηση αρμοδιοτήτων, οι οποίες είναι σχετικές με τη νομική μορφή τους αλλά και τον ουσιαστικό ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν στην προσπάθεια τους για ανάπτυξη βρίσκει απόλυτα σύμφωνα τα επιμελητήρια. Ούτως ή άλλως στόχος τους είναι να γυρίσουν σελίδα, να εκσυγχρονισθούν, να προσφέρουν σειρά νέων υπηρεσιών.

Η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων των επιμελητηρίων, η λειτουργία τους ως Υπηρεσία Μιας Στάσης (one stop shop) για τις επιχειρήσεις, η καθημερινή συμβολή τους στην απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης και των επιχειρήσεων και η ανάληψη της ευθύνης λειτουργίας του ΓΕΜΗ αποτελούν τις βασικές, αλλά όχι τις μοναδικές προτεραιότητες των επιμελητηρίων και καταδεικνύουν τη συμβολή τους για τον εκσυγχρονισμό του ισχύοντος οικονομοτεχνικού πλαισίου λειτουργίας και ανάπτυξης των επιχειρήσεων της χώρας μας.

Ωστόσο, ενώ περιμένουμε να μας δοθεί μία επιπλέον αρμοδιότητα αυτή της αδειοδότησης επιχειρήσεων (υπηρεσία κατά την οποία προβλέπεται η άσκηση αποφασιστικών αρμοδιοτήτων από τα επιμελητήρια) καταγράφεται μία έντονη κωλυσιεργία.

Η αδιανόητη καθυστέρηση που εντοπίζεται στο ζήτημα της αδειοδότησης, την ώρα που όλη αναζητούμε τρόπους για την καλύτερη εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων, μόνο αρνητικό αντίκτυπο μπορεί να έχει. Το παράλογο του θέματος είναι ότι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, είναι το μοναδικό επιμελητήριο για το οποίο σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα, που έχει καταρτισθεί, καθορίζεται η διαδικασία πιστοποίησης του προκειμένου να παράσχει τη συγκεκριμένη υπηρεσία προς τα μέλη του. Την ίδια ώρα τα άλλα επιμελητήρια αναμένουμε, χωρίς να υπάρχει σχετική ενημέρωση για τους λόγους της καθυστέρησης.

Κατάργηση υποχρεωτικότητας

Η απόφαση για κατάργηση από την 1η Ιανουαρίου 2015 της υποχρεωτικής εγγραφής των επιχειρήσεων στα Εμπορικά Επιμελητήρια αποδυναμώνει τα επιμελητήρια, καθώς γίνεται πλέον αδύνατη η λειτουργία τους χωρίς θεσμοθετημένους οικονομικούς πόρους και χωρίς καμία πρόβλεψη και προγραμματισμό για την μελλοντική βιωσιμότητά τους.

Τα επιμελητήρια αποτελούν τον ισχυρό θεσμό εκπροσώπησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της χώρας στην Κυβέρνηση και στα ποικίλα κέντρα λήψης αποφάσεων. Τα επιμελητήρια ως ο σημαντικότερος πυλώνας προώθησης της επιχειρηματικότητας, εξακολουθούν να προσφέρουν σημαντικές και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στις επιχειρήσεις μέλη τους, να είναι ο ουσιαστικός συμπαραστάτης και υποστηρικτής των διεκδικήσεων τους, να προβάλουν τις θέσεις και τις προτάσεις τους, και όλα αυτά με μια ετήσια συνδρομή που κυμαίνεται από 50 έως 420 ευρώ για τη συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρήσεων.
 
Δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, λειτουργούν ανταποδοτικά προς τα μέλη τους και υποστηρίζουν την αναπτυξιακή πολιτική της χώρας με δράσεις και προτάσεις.

Με την κατάργηση της υποχρεωτικότητας της εγγραφής των επιχειρήσεων στα επιμελητήρια:


• γίνεται δύσκολη η άσκηση από τα επιμελητήρια των αρμοδιοτήτων τους, όπως η τήρηση του Γενικού Εμπορικού Μητρώου, η έκδοση των πιστοποιητικών μεταβολών των επιχειρήσεων, η αδειοδότηση των επιχειρήσεων, η Υπηρεσία μίας Στάσης, κ.α με αποτέλεσμα τις υπηρεσίες αυτές στο τέλος θα κληθεί να τις επωμισθεί αναγκαστικά το κράτος. Αυτό θα έχει ως συνέπεια την αύξηση των δαπανών για το Δημόσιο, αλλά και για τις επιχειρήσεις που θα υποχρεούνται να εξυπηρετηθούν.

• Φορείς όπως η Κ.Ε.Ε.Ε., η Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε., η Ε.Σ.Ε.Ε., και συνδικαλιστικές οργανώσεις που στηρίζονται από τα Επιμελητήρια, οδηγούνται σε σταδιακή αποσύνθεση και υποβάθμιση. Είναι αδήριτη η ανάγκη τροποποίησης, αν όχι απόσυρσης της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που προαναγγέλλει το θάνατο των επιμελητηρίων το 2015. Για να αποδείξουμε ως χώρα, ότι μπορούμε να υπερασπιστούμε θεσμούς αποδοτικούς και χρήσιμους. Και εν τέλει να ξεχωρίσουμε τα υπολείμματα της ήρας από το στάρι.

Βήματα για την ανάπτυξη

Η ανάπτυξη δεν πρέπει να παραμένει κενό γράμμα. Στο πλαίσιο αυτό, κρίνουμε ότι θα πρέπει εφαρμοστούν ή να επιταχυνθούν συγκεκριμένες πολιτικές, μεταρρυθμίσεις και δράσεις.

-Η αγορά έχει παγώσει, με την ρευστότητα να είναι, πλέον ανύπαρκτη. Απαιτείται η επιτάχυνση και ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος.

-Ταχεία και αποτελεσματική ολοκλήρωση της διαδικασίας για την αποπληρωμή των οφειλών του κράτους προς ιδιώτες.

-Εντατικοποίηση της προσπάθειας για ταχύτερη απορρόφηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ, ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα και να στηριχθεί η απασχόληση.

-Πλήρης ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα.

- Ενεργοποίηση του Νόμου για τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

-Κίνητρα για την επιστροφή των άμεσων ξένων επενδύσεων.

- Συστηματική και τολμηρή αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας.

-Δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στις παραμεθόριες περιοχές, με πρόβλεψη συγκεκριμένων κινήτρων για επενδύσεις αλλά και δεσμεύσεων των επενδυτών για τη στήριξη των τοπικών οικονομιών.

-Απεμπλοκή και επανεκκίνηση των έργων για την κατασκευή των μεγάλων οδικών αξόνων.

-Μετατροπή των αεροδρομίων και λιμανιών της χώρας, στην προκειμένη περίπτωση του αεροδρομίου Μακεδονία και του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, σε πόλους τοπικής ανάπτυξης.

-Ολοκληρωμένο πρόγραμμα κατασκευής ιδιωτικών μαρίνων. Στη Θεσσαλονίκη γίνεται κατά καιρούς πολύς λόγος για τη δημιουργία μαρίνων, οι οποίες μένουν μόνο στο σχεδιασμό.

-Επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων που εμπίπτουν στην ευθύνη του υπουργείου Ανάπτυξης.

-Μείωση του αριθμού των απαιτούμενων διαδικασιών και εγγράφων για πραγματοποίηση εξαγωγών

Αναφορικά με το επιχειρηματικό περιβάλλον απαιτείται:

-Παρέμβαση του υπουργείου για τη διαμόρφωση ενός σταθερού και ανταγωνιστικού φορολογικού πλαισίου, το οποίο θα έχει αναπτυξιακή και όχι εισπρακτική λογική.

-Αποτελεσματικότερη καταπολέμηση του παραεμπορίου. Πιστεύουμε ότι είναι άμεση ανάγκη να δημιουργηθεί ένας κεντρικός, ενιαίος φορέας, αποκλειστικά υπεύθυνος για το αντικείμενο της δίωξης του παρεμπορίου, με πανελλαδική διάρθρωση και αρμοδιότητα. Η δημιουργία Σώματος Ελέγχου και Δίωξης Παρεμπορίου (ΣΕΔΙΠ)που αποτελεί πρόταση της ΚΕΕΕ, θα ήταν μία φερέγγυα επιλογή για τη λύση του προβλήματος καθώς μέχρι σήμερα η διασπορά των αρμοδιοτήτων δίωξης παραεμπορίου και η απουσία ενός κεντρικού ενιαίου φορέα για την υλοποίηση του σχετικού έργου, δημιουργούν επικαλύψεις, καθιστώντας το σχετικό έργο, στην ουσία, αναποτελεσματικό.

Έργα υποδομής της Θεσσαλονίκης

Το μετρό της Θεσσαλονίκης λιμνάζει με τις καθυστερήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Λόγω αρχαιολογικών ερευνών και οικονομικών προβλημάτων εμφανίζονται σημαντικές καθυστερήσεις στο έργο. Έχει τροποποιηθεί ήδη το χρονοδιάγραμμα, εδώ και ένα χρόνο περίπου, με νέα ημερομηνία ολοκλήρωσης το Νοέμβριο του 2016. Το ζήτημα είναι ότι η ημερομηνία μετατίθεται συνεχώς με τις περιοχές που βρίσκονται κοντά στα εργοτάξια να φθίνουν καθημερινά. Τα εμπορικά καταστήματα πέραν της οικονομικής κρίσης έχουν να αντιμετωπίσουν και το φαινόμενο της… λαμαρίνας που τους στερεί πελάτες, καθώς η πρόσβαση σε αυτά είναι συχνά δυσχερής.

Η Ζώνη Καινοτομίας της Θεσσαλονίκης ξεκίνησε ως φιλόδοξη ιδέα. Είναι αλήθεια ότι το εγχείρημα αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα και δεν προχώρησε μέχρι σήμερα.
Ωστόσο το σκηνικό θα πρέπει να αλλάξει καθώς οι συνέργειες που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν γύρω από τον πόλο που θα δημιουργούσε η Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας θα ήταν ένα ισχυρό εργαλείο για την αύξηση του ΑΕΠ και τη βελτίωση της απασχόλησης.

Είναι δεδομένο ότι το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης συμμετέχει και θα συνεχίσει να συμμετέχει ενεργά σε κάθε προσπάθεια που έχει ως στόχο την έξοδο από την κρίση και την επιστροφή στην ανάπτυξη με συγκεκριμένες προτάσεις και διεκδικήσεις.

Η επιστροφή στην ανάπτυξη είναι μία πρόκληση που αφορά όλους μας. Μέσα από το διάλογο και τη συνεργασία, θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στους κοινούς μας στόχους.